അഞ്ചരയ്ക്ക് തണുത്തു വിറച്ചും
ഏഴേമുക്കാലിന് ധൃതി വിഴുങ്ങിയും
ആറരയ്ക്ക് ശാന്തമായ് അലസമായും
എട്ടരയ്ക്ക് തലപെരുത്ത് തളർന്നും…
വഴിനടക്കുമ്പോൾ മണക്കും…
മത്തി, അയല, ഷേരി, മാന്തൾ
മസാലക്കൂട്ടിൽ തേങ്ങയരഞ്ഞ്
മെല്ലെ തിളച്ചതിന്റെ ആവിമണം.
കിടക്കയിൽ മീൻപോലെ ഇടം‌വലം
തിരിഞ്ഞു കിടന്ന് ഉറക്കമിളയ്ക്കെ
വരാലുകൾ കൂട്ടംകൂട്ടമായി കരയിലേറി
ഇരുകാലുകൾ വളർന്ന് നടന്ന്
കന്യകമാരും കാമുകരുമായ ജാലം.
വറുത്തതും പൊരിച്ചതുമായി മയക്കം
കഴിഞ്ഞകാലത്തെ വിളമ്പി നീട്ടുന്നു.
മഴയിലൂടേതോ മകരച്ചാകര
ജനലിന്മേൽ മുട്ടിവിളിച്ച് ചോദിച്ചു:
മാതിയാകാത്തതാം രുചിക്കൊതികളിൽ
അടയിരിക്കുന്ന ദുരാർത്തിഭൂതമേ!
ഇടറിക്കാലുകൾ പതിക്കുവോളവും
ഉദരക്കായലിൻ തിരപ്പെരുക്കത്തിൽ
തുടിച്ചുനീന്തുവാൻ കൊതിച്ചുകൊണ്ടു നിൻ
സ്ഥിതിഗതിയുടെ പരാദജീവിതം.
***
പൊരിമീൻ‌പടം google അടുക്കളയിൽ നിന്ന്‌
Showing posts with label ജീവിതം. Show all posts
Showing posts with label ജീവിതം. Show all posts
Tuesday, January 11, 2011
Wednesday, July 22, 2009
മഴയില്‍ നടക്കുമ്പോള്‍
മഴയില്‍ നടക്കുമ്പോള്‍
മണക്കും ചോരക്കനല്‍,
ഉണരും സ്മൃതിയൊച്ച
ഒരൊറ്റച്ചിലമ്പു പോല്‍.
ഇടനീള്‍വഴി നീളെ
അഗ്രയാനത്തിന്‍ പുത്തന്‍
പെരുമ്പാമ്പിഴയുമ്പോള്‍
തകില്‍ കൊട്ടുന്നു പകല്‍.
തരളം വയലേല
കൈതപ്പൂങ്കരം നീട്ടി
മണപ്പിക്കുന്നകവും പുറവും
തിണര്‍ത്ത സ്നേഹത്താല്‍.
മഴക്കാറ്റുണരുമ്പോള്‍
മുകില്‍പ്പൂ നൃത്തം ചെയ്യും
മയില്‍ക്കാവടിപ്പെയ്ത്തായ്‌
മിഴികള്‍ കലമ്പുന്നു,
തീര്‍ത്ഥക്കുടമുടയുന്നു.
മരിച്ച സ്നേഹങ്ങള്‍ തന്‍
മുളമ്പൂ മുളയ്ക്കവേ
ചൊരിഞ്ഞ താപങ്ങള്‍ തന്‍
കാടുണര്‍ന്നുലയുന്നുണ്ട്‌,
അടുത്തും അകലെയും.
മരിക്കാത്തവയെല്ലാം,
മുളയ്ക്കാ വിത്തായ്‌ മണ്ണിന്‍
വിടരാച്ചുണ്ടിന്‍ മൌനം
ഉമ്മവച്ചെടുക്കുന്നു.
രാത്രിതന്‍ ചുരം താണ്ടി
ആഷാഢക്കുളിര്‍ മോന്തി
ജ്വരവേദനകളില്‍
കല്‍പ്പാന്തം മണത്തുകൊണ്ട്‌
സ്വയമേതുറവയെ തേടുന്നു... ?
കടലിണ്റ്റെ കലിയും കവിതയും
ചേര്‍ത്തു മോന്തുന്നു ഞാന്‍.
തിമിരക്കാഴ്ച തിങ്ങും
മനസ്സാല്‍ വടികുത്തിയിടറി,
തളരാതെ, പിന്‍മാറാതെ
ചികയുന്നകക്കണ്ണിന്‍ തെളിദൃശ്യങ്ങള്‍...
സ്വപ്നബന്ധുരം ജീവിതാര്‍ഥം
മഴയില്‍ നടക്കുമ്പോള്‍.
000
മണക്കും ചോരക്കനല്‍,
ഉണരും സ്മൃതിയൊച്ച
ഒരൊറ്റച്ചിലമ്പു പോല്‍.
ഇടനീള്‍വഴി നീളെ
അഗ്രയാനത്തിന്‍ പുത്തന്‍
പെരുമ്പാമ്പിഴയുമ്പോള്‍
തകില്‍ കൊട്ടുന്നു പകല്‍.
തരളം വയലേല
കൈതപ്പൂങ്കരം നീട്ടി
മണപ്പിക്കുന്നകവും പുറവും
തിണര്‍ത്ത സ്നേഹത്താല്‍.
മഴക്കാറ്റുണരുമ്പോള്‍
മുകില്‍പ്പൂ നൃത്തം ചെയ്യും
മയില്‍ക്കാവടിപ്പെയ്ത്തായ്‌
മിഴികള്‍ കലമ്പുന്നു,
തീര്‍ത്ഥക്കുടമുടയുന്നു.
മരിച്ച സ്നേഹങ്ങള്‍ തന്‍
മുളമ്പൂ മുളയ്ക്കവേ
ചൊരിഞ്ഞ താപങ്ങള്‍ തന്‍
കാടുണര്‍ന്നുലയുന്നുണ്ട്‌,
അടുത്തും അകലെയും.
മരിക്കാത്തവയെല്ലാം,
മുളയ്ക്കാ വിത്തായ്‌ മണ്ണിന്‍
വിടരാച്ചുണ്ടിന്‍ മൌനം
ഉമ്മവച്ചെടുക്കുന്നു.
രാത്രിതന്‍ ചുരം താണ്ടി
ആഷാഢക്കുളിര്‍ മോന്തി
ജ്വരവേദനകളില്‍
കല്‍പ്പാന്തം മണത്തുകൊണ്ട്‌
സ്വയമേതുറവയെ തേടുന്നു... ?
കടലിണ്റ്റെ കലിയും കവിതയും
ചേര്‍ത്തു മോന്തുന്നു ഞാന്‍.
തിമിരക്കാഴ്ച തിങ്ങും
മനസ്സാല്‍ വടികുത്തിയിടറി,
തളരാതെ, പിന്‍മാറാതെ
ചികയുന്നകക്കണ്ണിന്‍ തെളിദൃശ്യങ്ങള്‍...
സ്വപ്നബന്ധുരം ജീവിതാര്‍ഥം
മഴയില്‍ നടക്കുമ്പോള്‍.
000
Subscribe to:
Posts (Atom)